Tegelcalculator: aantal tegels per m² met snijverlies
Berekent het aantal tegels voor een wand of vloer, met snijverlies per legpatroon. Geschikt voor badkamer, keuken en terras.
Voor een wand van 2,5 m × 2 m met tegels van 30 × 60 cm en een gekozen snijmarge van 10% zijn 31 stuks nodig. Met mozaïek van 20 × 20 cm en dezelfde marge loopt het aantal op tot 138 stuks, bijna 4,5 keer zoveel voor exact dezelfde oppervlakte.
Het aantal tegels per vierkante meter is het omgekeerde van de oppervlakte van één tegel. Een tegel van 30 × 60 cm beslaat 0,18 m², wat neerkomt op ongeveer 5,6 stuks per m². Een mozaïektegel van 20 × 20 cm beslaat 0,04 m², dus 25 stuks per m². Het snijverlies hangt af van het legpatroon: een rechte verlegging, met de voegen evenwijdig aan de muren, geeft minder snedes dan een diagonale verlegging onder 45 graden. Bij grote formaten, zoals 60 × 120 cm of groter, telt één mislukte snede zwaarder mee, omdat de tegel een groter oppervlak heeft.
Dit speelt vooral in badkamers en keukens. In een rijwoning in Gent, waar de wanden van de douche en de vloer tegelijk worden betegeld, telt elke onnauwkeurige meting mee in het eindtotaal. Ook in Antwerpen en Leuven, waar veel appartementen een kleine badkamer met veel uitsparingen hebben, bepalen het formaat en het legpatroon het aantal stuks. Bij een renovatie is de oppervlakte vaak groter dan men op het eerste gezicht denkt, omdat de wand achter het toilet en de nis onder het raam ook meetellen.
De calculator werkt met de afmetingen van het vlak, het formaat van de tegel en de marge die bij het legpatroon past. Ze geeft het exacte aantal stuks, naar boven afgerond. Het resultaat is een berekening van de oppervlakte en het snijverlies, geen advies over de bestelhoeveelheid. Voor een ingewikkeld legpatroon of een opvallend formaat is overleg met een tegelzetter aan te raden.
Het resultaat wordt automatisch bijgewerkt.
Gangbare formaten: 20, 30, 45, 60, 120 cm
Gangbare formaten: 20, 30, 60, 120 cm
Recht leggen: 10% · Diagonaal (45°): 15% · Complexe patronen: 20%
Referentiewaarde per tegeltype. Pas aan op basis van de ontvangen offerte.
Benodigde tegels
voor 6,00 m² oppervlak
- Te betegelen oppervlak
- 6,00 m²
- Oppervlak inclusief uitval
- 6,60 m²
- Oppervlak per stuk
- 1.800 cm² (0,1800 m²)
Hoe het werkt
Formule
Hoe de berekening werkt
Hoe het aantal tegels wordt berekend
Het principe is eenvoudig: men deelt de oppervlakte van het vlak door de oppervlakte van één tegel en rondt het resultaat naar boven af. Voor een badkamer van 2 m × 3 m, dus 6 m², met tegels van 30 × 60 cm (0,18 m² per stuk), komt men zonder marge op 6 ÷ 0,18 = 33,3, dus 34 stuks. Met een snijmarge van 10% wordt dat 6 × 1,10 ÷ 0,18 = 36,7, dus 37 stuks.
Het probleem zit in de snedes. Een vlak wordt zelden zonder snijden betegeld: rond hoeken, bij de vloer, rond stopcontacten en schakelaars, rond afvoeren en sifons, en bij inspectiedeksels. Elke snede levert vaak een restant op dat niet meer bruikbaar is voor een ander stuk. De snijmarge dekt dat verlies, daarnaast de breuk die tijdens het leggen kan optreden, en een reserve voor later herstel.
Wat de norm wel en niet regelt
De Europese norm EN 14411 beschrijft de definities, de indeling, de eigenschappen en de markering van keramische tegels. In België wordt die Europese norm overgenomen via het Bureau voor Normalisatie (NBN). De norm deelt tegels onder meer in groepen in op basis van waterabsorptie. Porseleinstoneware met een waterabsorptie van maximaal 0,5% valt in groep BIa.
De norm bepaalt geen snijmarge. Die keuze hangt af van het legpatroon en de vorm van de ruimte, en wordt gemaakt door de tegelzetter of de uitvoerder. De calculator vraagt de snijmarge daarom als invoer. Bij twijfel over het verlies van een specifiek patroon is overleg met de tegelzetter de betrouwbaarste bron.
Het legpatroon bepaalt het verlies
Bij een rechte verlegging lopen de voegen evenwijdig aan de muren en de vloerrand. Dit patroon geeft de minste snedes en is daarom het eenvoudigste uitgangspunt voor de berekening.
Bij een diagonale verlegging onder 45 graden moeten bijna alle tegels aan de randen worden gesneden. Het snijverlies is dan duidelijk groter dan bij een rechte verlegging. Bij een visgraatpatroon of een mozaïek met meerdere formaten loopt het verlies verder op.
Het exacte verlies hangt ook af van de maten van de ruimte. Een vlak waarvan de lengte en breedte nagenoeg op een geheel aantal tegels passen, verliest weinig. Een vlak met een deur, een nis en een afvoer in de hoek verliest veel meer.
Bij een ruimte met twee formaten, bijvoorbeeld een grote tegel op de vloer en een mozaïek in de douche, berekent men elk vlak apart en telt de aantallen daarna op. Elk vlak heeft een eigen snijverlies en een eigen afronding. Pas daarna wordt het totaal naar hele dozen afgerond, zodat de reserve voor het hele project klopt.
Tegelformaten en oppervlakte per stuk
Het formaat bepaalt hoeveel stuks per vierkante meter nodig zijn:
- 20 × 20 cm (0,04 m² per stuk): klein formaat, vaak gekozen voor badkamers en wanden met veel detail
- 30 × 60 cm (0,18 m² per stuk): middenformaat, dat snedes en uitstraling in balans brengt
- 60 × 60 cm (0,36 m² per stuk): geschikt voor vloeren in woningen en open keukens
- 60 × 120 cm (0,72 m² per stuk): groot formaat met minder voegen
Grote tegels hebben minder voegen, wat het onderhoud eenvoudiger maakt. Ze stellen wel meer eisen aan de ondergrond, want een ongelijk oppervlak valt bij een grote tegel sneller op. Raadpleeg de technische fiche van de fabrikant voor de toelaatbare vlakheid van de ondergrond.
Veelgemaakte fouten
Precies het aantal bestellen, zonder marge. Dit is de fout die het duurst is om te herstellen. Een referentie valt uit het assortiment, verandert van partij of is niet meer leverbaar op het moment dat er een reserve nodig is. Tinten kunnen tussen partijen van dezelfde referentie zichtbaar verschillen, zeker bij geglazuurde tegels. Een kleine reserve is daarom verstandig.
De oppervlakte verkeerd bepalen. In een badkamer wordt gemakkelijk de ruimte achter het toilet vergeten, het vlak boven het ingebouwde wastafelmeubel of de rand boven een verlaagd plafond. Men meet van wand tot wand. Alleen grote openingen, zoals een brede schuifdeur of een garagepoort, zijn het aftrekken waard. Kleine ramen en nissen blijven in de berekening, omdat het snijverlies rond die openingen het materiaal meestal al opbrengt.
Diagonaal leggen met dezelfde marge als bij een rechte verlegging. Een diagonale verlegging vermeerdert het aantal snedes sterk. Wie bij een diagonale verlegging dezelfde marge aanhoudt als bij een rechte verlegging, komt vaak tekort. Dat tekort kan later niet altijd uit hetzelfde partijnummer worden aangevuld.
Wanneer een tegelzetter raadplegen
Voor een standaard wand of vloer is de berekening in deze calculator voldoende. Overleg met een tegelzetter is aan te raden bij visgraatleggingen, bij de combinatie van twee formaten, of bij ruimtes met veel onregelmatige uitsnijdingen, zoals kolommen, ronde nissen en werkbladen met uitsparingen.
Een ervaren zetter kan de snedes zo optimaliseren dat het effectieve verlies daalt. Dat is vooral belangrijk bij tegels met een hoge prijs, want daar weegt elk extra stuk zwaarder op het budget.
Waarom de calculator geen vaste prijzen gebruikt
De prijs per m² is een invoer van de gebruiker. De calculator bevat geen vaste marktprijzen. De prijs van tegels verschilt per winkel, per reeks en per kwaliteitsklasse, en verandert in de tijd. Het kostenresultaat is daarom een schatting op basis van de ingevoerde prijs. Lijm en voegmortel zitten niet in dat resultaat. Die worden apart berekend met het verbruik zoals dat op de technische fiche van de fabrikant staat.
Wanneer deze berekening niet past
De calculator gaat uit van rechthoekige vlakken en van tegels met een rechthoekig formaat. Voor zeshoekige tegels, natuursteen met onregelmatige afmetingen of een patroon met meerdere formaten werkt een vaste formule niet goed. Ook een wand met schuine delen of een trap vraagt een eigen berekening. In die gevallen geeft de calculator een bruikbaar startpunt, maar niet het eindresultaat.
Afronden en verpakking
Het resultaat wordt altijd naar boven afgerond op hele stuks. Vervolgens controleert men het aantal stuks per doos, want dat staat op de verpakking en verschilt per formaat en per reeks. Het aantal dozen wordt weer naar boven afgerond. Zo komt men op een bestelhoeveelheid die aansluit bij het verpakkingsformaat, en niet op een theoretisch aantal dat in de praktijk niet te koop is.
Veelgestelde vragen
Hoeveel tegels zijn nodig voor een badkamer?
Dat hangt af van de oppervlakte en het formaat. Een badkamer van 2 m × 2,5 m met wanden van 2,5 m hoog heeft 5 m² vloer en 22,5 m² wand. Per vlak berekend, met tegels van 30 × 60 cm en 10% snijverlies, komt de vloer op 31 stuks en de wanden op 138 stuks, samen 169 stuks. Met de exacte maten van alle vlakken geeft de calculator een betrouwbaar resultaat.
Welke marge voor snijverlies is juist voor tegels?
Er is geen genormeerde snijmarge. De norm EN 14411 regelt de snijmarge niet, en de keuze hangt af van het legpatroon en de vorm van de ruimte. Bij een rechte verlegging is het verlies meestal kleiner dan bij een diagonale verlegging onder 45 graden, en bij complexe patronen zoals visgraat groter. In een badkamer met veel uitsparingen, zoals afvoeren, stopcontacten en inspectiedeksels, kan de tegelzetter een hogere marge adviseren dan bij een eenvoudige wand. Gebruik de marge als invoer en controleer die bij het gekozen patroon.
Trekt men de oppervlakte van deuren en ramen af?
In kleine badkamers en keukens meestal niet. Het snijverlies rond openingen levert vaak genoeg materiaal op om het niet-betegelde deel te compenseren. Alleen bij een brede opening, zoals een schuifdeur of een garagepoort, is aftrekken zinvol. Kleine ramen en nissen rekent men mee in de oppervlakte. Wie twijfelt, kan de berekening met en zonder de opening uitvoeren en het verschil vergelijken: bij een kleine opening is dat verschil meestal kleiner dan de marge voor snijverlies.
Wat is het verschil tussen een wandtegel en porseleinstoneware?
Een geglazuurde wandtegel heeft een hogere waterabsorptie en wordt vooral binnen op wanden gebruikt. Porseleinstoneware heeft een waterabsorptie van maximaal 0,5% en valt volgens EN 14411 in groep BIa. Het materiaal is geschikt voor vloeren binnen en buiten, natte ruimtes en plaatsen met veel verkeer. Voor het gebruik op een specifieke plaats geldt altijd de technische fiche van de fabrikant.
Hoeveel dozen tegels moet men bestellen?
Het aantal stuks delen door het aantal stuks per doos, dat op de verpakking staat, en naar boven afronden op hele dozen. Het aantal per doos verschilt per formaat en per reeks. De calculator geeft het totale aantal stuks, de omrekening naar dozen is daarna een eenvoudige deling. Een voorbeeld: bij 169 stuks en 12 stuks per doos zijn 14,08 dozen nodig, dus 15 dozen. Die reserve van ongeveer één doos is precies wat de marge voor snijverlies en eventuele herstellingen opvangt.
Wanneer is overleg met een tegelzetter nodig?
Voor een standaard wand of vloer met rechthoekige tegels is de calculator voldoende. Overleg met een tegelzetter is aan te raden bij visgraatleggingen, bij de combinatie van twee formaten in hetzelfde vlak, of bij ruimtes met onregelmatige uitsnijdingen zoals kolommen, ronde nissen en werkbladen met hoeken. Bij dure tegels kan een ervaren zetter de snedes zo optimaliseren dat het effectieve verlies daalt.
Bekijk alle calculators voor Metingen en Hoeveelheden →
Door RivoCalc · Gecontroleerd volgens onze redactionele methodologie · Bijgewerkt op 3 juni 2026
Het resultaat is een schatting op basis van de ingevoerde maten, het gekozen legpatroon en de ingevoerde prijs. Het werkelijke aantal tegels en de kosten kunnen afwijken door de vorm van de ruimte, de kwaliteit van de tegel en de ervaring van de tegelzetter.